OVERIG NIEUWS | NIEUWSARCHIEF | TERUG

OVERIG NIEUWS

Carinodens...
de kleinste mosasaurus uit de Krijtzee. Nieuwe vondst te zien vanaf 8 mei 2004...

Workshop prepareertechnieken
Op zaterdag 15 november 2003 organiseert het Natuurhistorisch Museum Maastricht een workshop prepareertechnieken waarbij alle aspecten van uitgraven, prepareren, conserveren en registreren van hun vondsten aan bod zullen komen.

Proefschrift Maastrichtse zeereptielen nu verkrijgbaar
Op 24 juni promoveerde bioloog Eric Mulder aan de Vrije Universiteit Amsterdam op de reptielen uit de Krijtzee van Maastricht.

Oervogel te zien in museum
Belangrijke Maastrichtse ontdekking: 66 miljoen jaar oude oervogel eerste in zijn soort in Europa.

Botbreuk Bèr
Op één van de ribben van Mosasaurus Bèr zijn twee vreemde knobbeltjes te zien

Experts aan het woord over bijzondere fossielen
Zes zondagmiddaglezingen in het Natuurhistorisch Museum Maastricht

170 jaar oude flora van Maastricht en omstreken
Nieuw rijk geïllustreerd boek naar manuscript van de Maastrichtse apotheker en botanicus Lambert Joseph Guillaume Dumoulin (1793 - 1870)

Vanaf zaterdag 8 mei 2004 is in het Natuurhistorisch Museum Maastricht een nieuw ontdekt fossiel van een bizar mosasaurusgebit te zien.

Het kaakfragmentje, slechts vijf centimeter lang, bevat drie tanden. Het is pas de tweede keer dat er een stuk kaak van het zeereptiel Carinodens is gevonden. Het is daarmee niet alleen de kleinste, maar ook nog steeds de meest raadselachtige mosasaurus ter wereld.



Terwijl de meeste mosasauriërs grote, scherpe tanden hadden, had Carinodens botte, afgeplatte knobbeltanden. Totaal ongeschikt om vlees mee te snijden, maar heel bruikbaar om harde schelpen mee te kraken. Carinodens leefde in de tropische zee die aan het eind van het Krijt, ruim 65 miljoen jaar geleden, Maastricht bedekte. Met een lengte van zo'n twee-en-een-halve meter was het de kleinste Mosasauriër uit de Krijtzee.

Het kaakfragmentje werd in 2000 in de ENCI-groeve bij Maastricht ontdekt door amateur-paleontoloog Frans Fonken. De eerste vondst dateert van 1913. In die eerste kaak waren alleen de achterste tanden bewaard gebleven, maar de nieuwe vondst bevat ook twee voortanden, zodat we nu voor het eerst een goed idee hebben van de opbouw van het gebit van Carinodens.

Dankzij de nieuwe vondst kon het Natuurhistorisch Museum Maastricht een betere reconstructie van de schedel van Carinodens maken. Illustrator en amateur-paleontoloog Wouter Verhesen maakte op basis van de gereconstrueerde schedel een schilderij, de eerste afbeelding van Carinodens ooit gemaakt.

top

Workshop prepareertechnieken
Veel verzamelaars kampen met vragen over het uitgraven, prepareren, conserveren en registreren van hun vondsten. Welke lijm moet ik gebruiken? Hoe haal ik dit breekbare fossiel veilig uit het gesteente? Waar moet ik op letten bij het bewaren en registreren? En kan ik zelf ook afgietsels maken? Reden voor het Natuurhistorisch Museum Maastricht om op zaterdag 15 november 2003 een workshop te organiseren waarbij alle aspecten hiervan aan bod zullen komen. Experts van verschillende Nederlandse musea en bedrijven zullen op deze dag hun vakkennis presenteren. Het is een vol programma geworden, met lezingen, demonstraties en een kijkje achter de schermen van het Natuurhistorisch Museum Maastricht:

Vanaf 10:00: Ontvangst met koffie en vlaai in het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 6 / 7, Maastricht.

10:45: ontvangst door Douwe Th. de Graaf, directeur NHMM
10:50: introductie door Fokeline Dingemans, hoofd collectiebeheer NHMM
11:00: Anne Schulp (Natuurhistorisch Museum Maastricht): Opgraaftechnieken
11:30: Andre Slupik (Natuurmuseum Rotterdam): Conserveringstechnieken
12:00: Wouter Wildenberg (Naturalis, Leiden): Mechanische preparatie
12:30 Lunch
13:30: Hans Brinkerink (Vista Natura, Baarn): afgietsels maken
14:00: Aart Walen (Creatures & Features, Doornenburg): reconstructies maken
14:30: Joop van Veen (Teylers Museum, Haarlem): Pyrietverval
15:00 Koffiepauze
15:30: Jacob Leloux (Teylers Museum, Haarlem): Computerregistratie
16:00: Discussie
16:30: Rondleiding in het collectiemagazijn en laboratorium van het NHMM door Hans Peeters, conservator NHMM
17:00-18:00: borrel, napraten in het museumcafe.

Om ook geïnteresseerden uit het noorden in de gelegenheid te stellen de workshop bij te wonen, begint het programma pas om 10:45. De dag duurt tot 18:00.

Deelname kost 40 euro, en dat is inclusief koffie, vlaai, een uitgebreide lunch, een borrel na afloop, een handout met samenvattingen en aanvullende informatie, en toegang tot het museum. Er zijn maar 40 plaatsen beschikbaar, dus vóóraf reserveren is absoluut noodzakelijk. Opgave kan middels een mailtje naar Anne Schulp of een briefje naar Anne Schulp, Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 6, NL6211KJ, Maastricht. Uiteraard is het programma op dit moment nog onder voorbehoud van kleine wijzigingen. Het minimum aantal deelnemers is 25.

top

Op 24 juni promoveerde bioloog Eric Mulder aan de Vrije Universiteit Amsterdam op de reptielen uit de Krijtzee van Maastricht. Het zwaartepunt in zijn proefschrift ligt op de fossiele reuzenzeeschildpadden, die ruim 65 miljoen jaar geleden in de tropische zee van Maastricht leefden. Uit zijn onderzoek blijkt onder andere dat de Maastrichtse reuzenzeeschildpad Allopleuron hofmanni (zie afbeelding), die makkelijk twee meter lang kon worden, in feite een uit zijn krachten gegroeid babysoepschildpadje is. Hoewel dit dier enorm groot werd, bleef het zijn hele leven lang in een soepel babyhuidje rondzwemmen.

Behalve de schildpadden komen in het proefschrift van Mulder ook de dinosauriërs, de mosasauriërs, de langnekzeereptielen en de zeekrokodillen aan bod. Het is voor het eerst dat een zo uitgebreide beschrijving van de 'grote' fossiele dieren uit Maastricht gepubliceerd wordt. Het onderzoek van Mulder leunt voor een belangrijk deel op de fossielen in de collecties van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, waar onder andere een 2,1 m lang skelet van de reuzenbabyzeeschildpad te zien is. Ook het onderzoek aan de nieuwe Maastrichtse mosasaurus 'Bèr' maakt deel uit van Mulder's proefschrift.

Eric W.A. Mulder (47) is als bioloog verbonden aan het museum Natura Docet in Denekamp. Zijn (Engelstalige) proefschrift is gepubliceerd in de reeks 'Publicaties van het Natuurhistorisch Genootschap in Limburg'. Het is onder meer verkrijgbaar via het Natuurhistorisch Genootschap en ook bij het Natuurhistorisch Museum Maastricht. Kosten: 15 euro; leden van het NHGL betalen 12 euro.
Een (Nederlandse) samenvatting is hier beschikbaar: (Acrobat-Pdf, 54Kb)

Limburgse oervogel had vlijmscherpe dinosaurustanden

MAASTRICHT - In de kalksteengroeven rond Maastricht zijn de fossiele resten van een bijna 66 miljoen jaar oude oervogel ontdekt. Het is voor het eerst dat overblijfselen van dergelijke vis-etende vogels in Europa zijn opgegraven.

De vogels stammen af van de vleesetende dinosauriërs. Alle moderne vogels hebben een tandeloze snavel, maar bij de Limburgse oervogel is de verwantschap met de dinosauriërs nog goed te zien: het dier had een spitse bek met vlijmscherpe dinosaurustandjes.

De lichte, holle botten maken het fossiel buitengewoon breekbaar. Het skelet is dan ook niet compleet bewaard gebleven, wat het onderzoek extra moeilijk maakte. Het fossiel is niet van een 'moderne' vogel, maar hoort thuis in een groep oervogels die uit de Verenigde Staten goed bekend is. Het dier was nauw verwant aan de Amerikaanse oervogel Ichthyornis, een duikende, vis-etende zeevogel. Het is de eerste keer dat een fossiel uit deze groep ook in Europa is aangetroffen. De ouderdom van het fossiel is bijzonder: het is de allerlaatste 'ouderwetse' vogel die ooit gevonden is; met een ouderdom van ±65,8 miljoen jaar leefde de vogel vlak voor het eind van het dinosaurustijdperk.

De oervogel is afkomstig uit de kalksteengroeve van CBR-Romontbos, bij Maastricht net over de Belgische grens. Het is gevonden door Ruud Dortangs, de amateur-paleontoloog die eerder al de nieuwe Mosasaurus 'Bèr' ontdekte. In het onderzoek naar de oervogel heeft het Natuurhistorisch Museum Maastricht samengewerkt met oervogelexperts uit New York en Los Angeles. De beschrijving van de vondst verscheen in het internationale wetenschappelijke vakblad 'Naturwissenschaften'.

Botbreuk Bèr
Op één van de ribben van de Mosasaurus 'Bèr' zijn twee vreemde knobbeltjes te zien. Artsen van het Academisch Ziekenhuis Maastricht hebben het bot onderzocht: het lijkt erop dat Bèr een tijd lang met een gebroken rib heeft rondgezwommen. Aan het opppervlak van de rib zijn twee duidelijke knobbeltjes te zien. Röntgenfoto's en een 'CT-scan' (een soort driedimensionale röntgenfoto) die in het AZM gemaakt werden, laten zien dat de bobbeltjes over de normale botstructuur heengegroeid zijn, en dat onder de bobbeltjes een klein scheurtje zit. De botstructuur onder de bobbels is niet aangetast, dus om een bot-ontsteking of botkanker gaat het in ieder geval niet. Het lijkt erop dat het beenvlies (het weefsel dat aan de buitenkant op het bot ligt) door de breuk geïrriteerd geraakt is, en daardoor extra botweefsel heeft afgezet. Vandaar de knobbeltjes.

Op de binnenkant van de rib zit een opvallende knobbel Botbreuken zijn bij Mosasauriërs niet ongewoon. Ze hadden sowieso een vrij ruige levensstijl: knokpartijen en zelfs kannibalisme waren heel gewoon. Uit de Verenigde Staten kennen we Mosasaurusfossielen waar aangevreten resten van soortgenoten in de buik zijn aangetroffen, en zelfs een fossiel waar een afgebroken tand in het achterhoofd van een andere mosasaurus was blijven zitten.

Op de röntgenfoto is onder de knobbel een breuk te zien Bèr moet een forse klap gehad hebben, want een rib van ruim drie centimeter dik barst niet zomaar. Toch is de rib niet helemaal gebroken, en uiteindelijk is de barst geheel dichtgegroeid. Bèr zal een tijd lang met een behoorlijk pijnlijke rib hebben rondgezwommen, maar uiteindelijk heeft hij de klap zonder al te veel problemen overleefd. De rib van Bèr is vanaf nu te zien in het Natuurhistorisch Museum Maastricht.

top

Experts aan het woord over bijzondere fossielen
Zes zondagmiddaglezingen in het Natuurhistorisch Museum Maastricht

Het Natuurhistorisch Museum Maastricht presenteert zes zondagmiddaglezingen over fossielen. De onderwerpen lopen uiteen van tropische zeedieren uit Jamaica, fossiele krabben en schildpadden tot mosasauriërs, dinosauriërs en de evolutie van de mens.
Zes paleontologen vertellen in ongeveer één uur over het onderzoek dat hen bezighoudt. Alle sprekers zijn rechtstreeks bij hun onderwerp betrokken, en vrijwel alle lezingen bevatten actueel, 'heet van de naald'-nieuws.

De lezingen zijn nadrukkelijk bedoeld voor een algemeen publiek. Vijf van de zes lezingen zijn in het Nederlands, één is Engelstalig. Aan het bijwonen van de lezingen zijn geen extra kosten verbonden. Een gewoon toegangskaartje voor het museum (of een museumjaarkaart) volstaat. Alle lezingen worden gehouden in het auditorium van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7 in Maastricht. De lezingen beginnen op zondagmiddag om 15:00 uur; na afloop (rond 16:00) is er de gelegenheid tot napraten in het museumcafé.

6 april:
Steve Donovan (Naturalis, Leiden): De Rock Stone - Fossils from Jamaica

27 april:
Eric Mulder (Museum Natura Docet, Denekamp): Zeeschildpadden uit Maastricht en het Monster van Loch Limburg

4 mei:
Anne Schulp (Natuurhistorisch Museum Maastricht): Mosasaurusnieuws uit Maastricht

18 mei:
Jelle Wiersma (Utah Museum of Natural History, USA): Dinosaurusgraven in Utah

1 juni:
René Fraaije (Oertijdmuseum De Groene Poort, Boxtel): Krabbencocktail

15 juni:
Bert Boekschoten (Vrije Universiteit Amsterdam): Onderweg naar de mens

top

170 jaar oude flora van Maastricht en omstreken
Op 8 maart werd tijdens de jaarlijkse Genootschapsdag van het Natuurhistorisch Genootschap in Limburg het eerste exemplaar van "De flora van de omstreken van Maastricht in de 19e eeuw" overhandigd aan de burgemeester van Maastricht, de heer Gerd Leers.
Het 120 pagina's tellende en rijk geïllustreerde boek is een bewerking van een niet eerder gepubliceerd manuscript uit van de Maastrichtse apotheker en botanicus Lambert Joseph Guillaume Dumoulin (1793 - 1870).

Het manuscript is de tekst van een lezing die Dumoulin op 13 oktober 1832 hield voor de Algemene Vergadering van de Societé des Amis des Sciences, Lettres et Arts. De volledige titel van de voordracht luidt: 'Sur les Plantes les plus rémarquables de la Flore des environs de Maestricht'.
Uit het manuscript blijkt hoe rijk de flora in die tijd nog was: er worden talloze soorten vermeld die nu in Zuid-Limburg uiterst zeldzaam of zelfs verdwenen zijn. Het boek omvat naast een fotografische reproductie van het Franstalige manuscript, de transcriptie en een vertaling in het Nederlands. In deze vertaling zijn honderden verwijzingen opgenomen naar toelichtingen op zowel de vermelde plantensoorten als op de plaatsaanduidingen. Van tal van plantensoorten wordt het voorkomen in de 19e eeuw vergeleken met de recente verspreiding.
In de inleiding wordt uitgebreid ingegaan op de achtergronden van het manuscript: de auteur, de Societé des Amis des Sciences, Lettres et Arts en de betekenis van de provinciale School voor Apothekers voor de in de 19e eeuw ontstane interesse voor de lokale flora. Hierdoor, en door de opgenomen afbeeldingen van het landschap in de tijd van Dumoulin, ontstaat een goed sfeerbeeld van de omgeving van Maastricht in het begin van de 19e eeuw.

Het boek is een waardevolle bron van informatie om veranderingen in de flora vanuit een historisch perspectief te bestuderen. Het levert een belangrijke bijdrage in de kennis die nodig is om voormalige natuurwaarden te herstellen.

Het boek kost € 25 en is te koop bij het Natuurhistorisch Museum Maastricht (De Bosquetplein 7, Maastricht) en het Natuurhistorisch Genootschap in Limburg (Godsweerderstraat 2, Roermond). Het boek is te bestellen door € 32,50 over te maken girorekening 429851 ten name van het Natuurhistorisch Genootschap Publicatiebureau, Groenstraat 106, 6074 EL in Melick onder vermelding van Flora Maastricht.

top

6 april
Steve Donovan: De rock stone - Geology and Palaeontology of Jamaica

If we want to understand what the environment of Maastricht looked like some
65 million years ago, maybe we should take a look at Jamaica. Steve Donovan
extensively studied the geology of this Caribbean island.
The geology of Jamaica is dominated by volcanoes and limestones. The fossils
from Jamaica are amongst the best-studied in the Caribbean region, yet there
is still much more to learn. You will get a taste of doing research on the
tropical island of Jamaica, and encounter many spectacular tropical sea
animals, some of them familiar and some of them perhaps a bit unusual.
Dr. Stephen Donovan taught in the Department of Geology at the University of
the West Indies, Kingston, from 1986 to 1998 and maintains a research
interest in the fossil record of the island. He is currently at the
Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis in Leiden.
Deze lezing wordt gehouden in het auditorium van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7 in Maastricht. De lezingen beginnen op zondagmiddag om 15:00 uur; na afloop (rond 16:00) is er de gelegenheid tot napraten in het museumcafé.

top

27 april
Eric Mulder: Zeeschildpadden uit Maastricht en het Monster van Loch Limburg

De schildpadden die zo'n 70 miljoen jaar geleden in de Limburgse Krijtzee
rondzwommen, stonden zonder twijfel bij de mosasauriërs op het menu. De
meest algemene soort, Allopleuron hofmanni, leek uiterlijk wel wat op de
soepschildpad van tegenwoordig. Maar de soepschildpad komt in alle
wereldzeeën voor, terwijl duidelijke resten van Allopleuron alleen uit
Zuid-Limburg bekend zijn. Is daar een verklaring voor?
Allopleuron was een heel merkwaardig beest. Eigenlijk bleef het dier zijn
hele leven lang een babyschildpad; weliswaar een hele grote, maar toch...
Waaraan zie je dat eigenlijk, en hoe zat het dan met de voortplanting?
Behalve resten van mosasauriërs en zeeschildpadden, worden er rondom
Maastricht af en toe ook wervels en tanden gevonden van een zeedier, dat we
het best kunnen vergelijken met het Monster van Loch Ness (maar dan een
echte): dus een plomp lichaam met peddelvormige poten en een lange nek, met
aan het begin een vrij kleine kop. We hebben hier te maken met Elasmosaurus.
Was dat een toevallige gast in de Limburgse Krijtzee, of was Elasmosaurus al
bezig met uitsterven vóór het einde van de dinotijd, 65 miljoen jaar
geleden, toen zoveel diersoorten tegelijk voorgoed verdwenen?
Drs Eric Mulder is als bioloog verbonden aan het Museum Natura Docet in
Denekamp. Hij houdt zich bezig met onderzoek naar fossiele gewervelden uit
het Maastrichtse Krijt.
Deze lezing wordt gehouden in het auditorium van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7 in Maastricht. De lezingen beginnen op zondagmiddag om 15:00 uur; na afloop (rond 16:00) is er de gelegenheid tot napraten in het museumcafé.

top

4 mei
Anne Schulp: Mosasaurusnieuws uit Maastricht

Er is veel nieuws over Mosasaurussen te melden. Bèr trok de afgelopen paar
jaar natuurlijk de meeste aandacht, maar er is meer nieuws. Meer over Bèr en
meer over andere mosasauriërs. Bèr zelf, zo blijkt, was ziek. Samen met het
Academisch Ziekenhuis Maastricht zijn zijn botten onderzocht. Waar had Bèr
zoal last van?
En hoe zit het met de familie van Bèr? Anne Schulp was onlangs in
Nieuw-Zeeland om daar Prognathodon waiparaensis te bestuderen. Deze
Nieuw-Zeelandse mosasaurus is een nabij familielid van Bèr.
Behalve Bèr zwommen er nog andere mosasaurussoorten in de Maastrichtse
zeeën. Eén van de meest bizarre Mosasauriërs hier in Maastricht was
Carinodens. Onlangs is een nieuw stukje van de kaak van deze soort gevonden.
We begrijpen nu een beetje beter wat er mogelijk bij Carinodens op het menu
stond. Maar wat heeft die kaak nou met notenkrakers en spaghettitangen te
maken?
Mogelijk doet Anne Schulp op 4 mei ook al een boekje open over de eerste
resultaten van een lopend onderzoek dat samen met de Vrije Universiteit
Amsterdam wordt uitgevoerd. Mosasaurustanden worden daar in plakjes gezaagd
en beschoten. Waar dat goed voor is hoort u misschien ook. Als eerste.
Drs Anne Schulp is als paleontoloog verbonden aan het Natuurhistorisch
Museum Maastricht. Hij houdt zich bezig met onderzoek naar Mosasauriërs.
Deze lezing wordt gehouden in het auditorium van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7 in Maastricht. De lezingen beginnen op zondagmiddag om 15:00 uur; na afloop (rond 16:00) is er de gelegenheid tot napraten in het museumcafé.

top

18 mei
Jelle Wiersma: Dinosaurusgraven in Utah

Grand Staircase-Escalante National Monument (G.S.E.N.M.), een gebied zo
groot als een paar Nederlandse provincies, is in de afgelopen 100-120 jaar
niet of nauwelijks onderzocht. Dit gebied is dan ook lange tijd een
zogenaamde 'blank spot' op de kaarten van zuid Utah geweest. Letterlijk! De
afgelopen tien jaar is hier in paleontologisch en geologisch opzicht sterk
verandering in gekomen. Dit gebied, met zijn beeldschone geologische
formaties, is de zevende hemel voor onderzoekers. G.S.E.N.M. wordt dan ook
beschouwd als een van de rijkste en meest veelbelovende vindplaatsen van
deze tijd, ter wereld.
Afgelopen zomer en herfst voerde het Utah Museum of Natural History
opgravingen uit in de ruim 70 miljoen jaar oude gesteenten van de
Kaiparowits en Wahweap formaties, om een beter inzicht te krijgen in de
flora en fauna die hier toen gedijde. En met verbluffende resultaten. De
vondsten die hier zijn gedaan zijn, zijn werkelijk adembenemend! Variërend
van krokodillen, schildpadden, vissen en kleine reptielen tot de
overblijfselen van de meest uiteenlopende dinosauriërs als theropoden,
ceratopsiden, ankylosauriërs en een bijna compleet hadrosauriërskelet!
Jelle Wiersma is (overzees!) lid van het opgraafteam van het Utah Museum of
Natural History.
Deze lezing wordt gehouden in het auditorium van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7 in Maastricht. De lezingen beginnen op zondagmiddag om 15:00 uur; na afloop (rond 16:00) is er de gelegenheid tot napraten in het museumcafé.

top

1 juni
René Fraaije: Krabbencocktail

Maastricht is niet alleen bekend van de Mosasauriërs. Ook de krabben en hun
familieleden uit Maastricht staan bij de paleontologen ruimschoots in de
belangstelling. In de afgelopen 20 jaar is een onverwacht groot aantal
nieuwe soorten ontdekt. Tegenwoordig is de krabbenfauna van het Limburgse
Krijt de meest diverse van het gehele Mesozoicum! In deze lezing worden de
nieuwste gegevens gepresenteerd over deze dieren. Het schijnt dat de
krabben, in tegenstelling tot veel andere groepen zoals ammonieten,
belemnieten en dinosauriërs, een exposieve groei doormaakten vlak vóór de
verwoestende meteorietinslag aan het eind van het Krijt.
Uit de vormenrijkdom van de fossiele krabben valt een hoop te leren. Zo
kunnen we aan de vorm van schild en poten vaak zien hoe een krab voortbewoog
en wat hij at. In Limburg kunnen we verschillende soorten onderscheiden
zoals zwemkrabben, loopkrabben, schaamkrabben, kikkerkrabben, molkrabben,
heremietkreeften en gravende garnalen.
Dr. René Fraaije is paleontoloog aan het Oertijdmuseum De Groene Poort in
Boxtel. Hij is gespecialiseerd in de evolutie en biologie van fossiele
krabben en kreeften.
Deze lezing wordt gehouden in het auditorium van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7 in Maastricht. De lezingen beginnen op zondagmiddag om 15:00 uur; na afloop (rond 16:00) is er de gelegenheid tot napraten in het museumcafé.

top

15 juni
Bert Boekschoten: onderweg naar de mens

Leven is niet een ding, het is een proces, en evolutie is daarmee
onafscheidelijk verbonden. Hoe onze evolutie verliep weten we uit levende
genen die bepalen wat overerft, maar zelf ook een erfenis zijn; en uit
versteende restanten van onze verre tot zeer verre voorouders, fossielen.
Deze laatste, tastbare documenten uit een lange historie, bekijken we met
hun eveneens overgeleverde omgeving. Onze stamrij wordt gevolgd: eerst
visachtigen, dan viervoetigen, later boomklimmers, tenslotte twee benen. We
beschouwen de invloed van milieucatastrofes op deze geschiedenis, tijdens de
laatste 500 miljoen jaar. En we vragen ons af of vondsten van primitieve
moderne mensen ook bij Maastricht mogelijk zijn...
Prof. Dr. G.J. Boekschoten is emeritus-hoogleraar paleontologie aan de Vrije
Universiteit Amsterdam. De evolutie van de mens geniet zijn speciale
belangstelling.
Deze lezing wordt gehouden in het auditorium van het Natuurhistorisch Museum Maastricht, De Bosquetplein 7 in Maastricht. De lezingen beginnen op zondagmiddag om 15:00 uur; na afloop (rond 16:00) is er de gelegenheid tot napraten in het museumcafé.

top

OVERIG NIEUWS | NIEUWSARCHIEF | TERUG

NIEUWSARCHIEF

Zomer 2002
Best of The Web Award 2002
Museumprofs uit de hele wereld oordelen: NHMM-site 'Beste Innovatieve en Experimentele Applicaties'!

Maart 2002
Kompas 2002
Het Kompas vakantieprogramma van het Natuurhistorisch Museum Maastricht is weer bekend. Ga snel kijken wat er in de zomervakantie allemaal te doen is in het museum!

Januari 2002
Site of the day
Onze website verdient prestigieus predikaat van Macromedia.

Januari 2002
Museum officieel geregistreerd
Het Natuurhistorisch Museum Maastricht is op 10 januari door het bestuur van de Stichting Het Nederlands Museumregister officieel als museum geregistreerd.

mei 2001
Krijtboek
Op 9 mei werd in het museum het eerste exemplaar van het boek "Krijt van Zuid-Limburg" overhandigd aan mevrouw O. Wolfs, Gedeputeerde voor Natuur en Landschap van de Provincie Limburg

december 2001
39 Bèrs bijeen tijdens feestelijke bijeenkomst

december 2001
Jan Douwe op zoek...
Zaterdag 8 december was de uitzending van een aflevering van het programma "Jan Douwe op zoek .".

december 2001
Rector Jos Cremers
Herdenking overlijden Rector Cremers Op vrijdag 28 december 2001 was het precies vijftig jaar geleden dat Rector Jos Cremers te Maastricht overleed.

oktober 2001
Mosaleum
Bèr, de nieuwe Mosasaurus ligt in een speciaal ontworpen glazen huis, door sommigen al het Mosaleum genoemd.

oktober 2001
Opening nieuwe expositie door koninklijk paar.
Op 22 oktober bezochten Prins Willem-Alexander en zijn verloofde Máxima Zorreguieta als eersten de in 1998 ontdekte mosasauriër.

2000 - 2001
Wereldtour expositie beëindigd
'Dinosaurs, ammonites & asteroids' was te zien in Roemenië, USA, Oman en Polen. Natuurlijk blijft de on-line versie beschikbaar!


venster sluiten