Natuurhistorisch Museum Maastricht

Belvédère

[reconstructie van het dagelijkse leven van de jagers]

Nadat in 1980 in een van de oudere lagen van groeve Belvédère een bewerkte vuursteen was gevonden, werd een uitgebreid en enkele jaren durend onderzoek gestart naar sporen van de oudste bewoners van Nederland en de omgeving waarin zij leefden.

In de groeve ligt op de kalksteen of mergel uit het einde van het Krijt en het begin van het Tertiair een 8 m dik pakket grind dat in een ijstijd door de Maas is achtergelaten.
Op het grind ligt een laag fijn zand die in een warmere periode door de Maas is afgezet.
Het zand wordt nog bedekt door twee lagen löss, die tijdens de laatste ijstijden door de wind werden aangevoerd.

home | terug

[kaart van het Belvédère]

home | terug

Löss
Deze fijnkorrelige leem wordt ook wel "Limburgse klei" genoemd en bestaat voor uit 65% kwartskorrels, 20 % klei-mineralen en 15% kalk.
In de loop van de tijd zijn vooral de oudere lösslagen ontkalkt, evenals de bovenste laag.
De löss is in Zuid-Limburg in minstens 10 verschillende perioden afgezet.
Dat gebeurde tijdens ijstijden tussen 350.000 en 10.000 jaar geleden.
In de tijdens die ijstijden spaarzaam of zelfs onbegroeide noordwesten van Europa had de wind vrij spel: stof en zand werden over grote afstanden verspreid.
In het toen spaarzaam begroeide en heuvelachtige Zuid-Limburg kon het stof worden vastgehouden.
In de loop van de tijd werd zo een laag löss van gemiddeld 5 m (en op sommige plaatsen wel 20 m) afgezet.
Het Zuidlimburgse lössgebied maakt deel uit van de lössstreek die zich uitstrekt van Noord-Frankrijk en België tot ver in het Rijnland.
Dit gebied maakt op haar beurt deel uit van een wereldwijde lössgordel tussen de 30o en 60o Noorderbreedte.
In China komen de dikste pakketten löss voor: op sommige plaatsen lagen van 90 m dik.