Eén van de mosasauriërs in de collectie van het museum heeft maandenlang rondgezwommen met een forse ontsteking in de achterste kaakbotten. Waar normaal het kaakscharnier zit, heeft een infectie grote stukken botweefsel weggevreten.

Het fossiel, dat bekend staat als de “Bemelse Mosasaurus”, werd in 1953 gevonden bij Bemelen. Hoewel de ongezond uitziende kaakbotten ook toen al de aandacht trokken, waren driedimensionale röntgenscanners in 1953 nog niet beschikbaar. Op basis van nieuwe röntgenscans kon onlangs voor het eerst een echte diagnose gesteld worden. Niet alleen heeft de bot-ontsteking een forse hoeveelheid botweefsel weggevreten, ook is er aan de buitenkant van het bot nieuw botweefsel gevormd, waaruit blijkt dat het dier de ontsteking nog geruime tijd heeft overleefd.

Het gehele onderzoek is uitgevoerd in samenwerking met artsen van het Academisch ziekenhuis Maastricht. De scans werden gemaakt door AzM-radioloog Paul Hofman, bij de verdere interpretatie van de scans was orthopedisch chirurg Geert Walenkamp, ook verbonden aan het AzM, betrokken.

Mosasauriërs leidden een buitengewoon gewelddadig bestaan; sporen van botbreuken of bijt-incidenten worden vaker gevonden, maar de omvang van de ontsteking waar de Bemelse mosasaurus nog tijdenlang mee heeft rondgezwommen is zeer uitzonderlijk.

venster sluiten | nieuwsarchief