Afgewerkte voorwerpen in hertshoorn zijn op meerdere plaatsen te Maastricht gevonden, maar vijf lokaties leverden het bewijs van productie ter plaatse. In de Pandhof van de O.L.Vrouwebasiliek zijn in 1996 sporen van de productie van eenzijdige driehoekige kammen blootgelegd, die in de 5de eeuw gesitueerd kunnen worden.
In de Merovingische periode (6de - 7de eeuw) heeft men tweezijdige rechthoekige kammen vervaardigd op de plaats van het huidige Hotel Derlon, de voormalige broodfabriek de Mabro, het Rijksarchief aan de Pieterstraat en in het Boschstraat-kwartier. Op deze plekken vond men het afval dat bij geweibewerking ontstaat: ongebruikte stukken, afgezaagde en niet verder te benutten fragmenten, mislukte of beschadigde producten. Alle stukken zijn afkomstig van het gewei van edelhert.
De studie van het afval leert hoe het gewei doorgaans werd bewerkt. Allereerst werden de zijstangen van de hoofdstang gezaagd en werd de basis van het gewei verwijderd. Uit de grote hoofdstang zaagde men vervolgens lange, rechthoekige platen. Hetzelfde gebeurde bij de grotere zijstangen, waarvan men de tip verwijderde en die men dan ook tot plaatjes verzaagde. Driehoekige of rechthoekige beslagplaten werden met lineaire of punt-cirkelmotieven versierd.
De onversierde plaatjes en versierde beslagplaten werden uiteindelijk aan elkaar vastgemaakt tot een samengestelde kam. De bevestiging gebeurde door middel van koperen of ijzeren nageltjes of een combinatie van beide metaalsoorten. Pas na de montage van de afzonderlijke onderdelen werden de tanden van de kam ingezaagd. De beslagplaten laten veelal ingezaagde sporen zien, die zelfs de decoratiepatronen overlappen. In de grafensembles van de Sint-Servaasbasiliek en het Vrijthof is de kam vaak voorzien van een etui: een uitklapbaar rechthoekig omhulsel dat rijk versierd werd. De decoratie van de bijbehorende kam was in die gevallen veel soberder.