Vrijleggen schedel -april 1999

Om een beter idee te krijgen van de precieze ligging van de kop, worden de kaken ter plekke nog wat verder vrijgelegd. Om de filmploeg de gelegenheid te bieden de schedel goed te filmen, werden ook de tanden alvast wat verder vrijgelegd dan strikt noodzakelijk.

De gehele kop wordt voorzien van een beschermend gipsverband. Hiermee verzekeren we dat alle vrijliggende delen van de kop netjes in onderling verband blijven tijdens de verdere berging

Tijdens het verder vrijleggen van de kop werd opnieuw een wervel van een haai gevonden, nu zelfs met een vrij liggend stuk kraakbeen eraan.
De hele bergingsoperatie wordt professioneel gefilmd door ETN in Heerlen (tel. 045 5719734) voor een later te maken documentaire over de berging en het belang van deze spectaculaire vondst.

 

 

Berging kop

juni 1999
Omdat de kop zo extreem groot is, en de keiharde vuursteen in de zachte mergel een groot gevaar voor breuk oplevert, is er voor een speciale bergingsmethode gekozenn. Om de kop komt een stalen frame, dat met beton gevuld gaat worden. Hiermee wordt de kop stevig verpakt in één groot betonblok. Dan breekt het spannende moment aan dat het blok gelicht gaat worden. Afhankelijk van de beschikbaarheid van mensen en materieel staat dat voor eind van de zomer gepland.

Het stalen frame wordt gemonteerd.


Technici van de ENCI lassen de staalconstructie dicht.

 

september 1999
Onder een tent-constructie van steigerbuizen heeft de kop de rest van de zomer kunnen drogen. Begin september is de kop in zijn geheel gelicht en naar een loods van de ENCI getransporteerd. De berging had heel wat voeten in de aarde…


Op 1 September beginnen de werkzaamheden, met het afbreken van de tent waaronder de kop inmiddels goed heeft kunnen drogen.


Met een graafmachine wordt de kop aan drie kanten vrijgezet, zodat boormachines en bulldozers vlakbij kunnen komen.



Al het overtollige gesteente is nu verwijderd.



Met een boormachine worden op anderhalve meter onder de kop een groot aantal gaten geboord.



Aan de stalen steigerbuizen die door de gaten geschoven worden, zal later het geheel opgehesen worden. Hiermee werken de krachten van het hijsen dus niet rechtstreeks op het blok met de schedel zelf, maar ruim een meter lage, wat de kans op breuk moet verminderen.



De vuursteenlagen onder de kop bemoeilijken het werk aanzienlijk.



Een meter onder de staal-en-betonconstructie komt een tweede steunconstructie, bestaande uit vier zware, 25 cm dikke H-profielen.



Het spannende moment: raakt het blok los? De bulldozer tilt de constructie een klein stukje op - alles gaat goed.



Nu wordt het geheel aan het onderste raamwerk aan de laadschop van een bulldozer opgehesen. Klaar voor transport!

De bulldozer transporteert het geheel naar een loods van de ENCI.

 


Nu de schedel in zijn geheel succesvol is geborgen, treft het Natuurhistorisch Museum Maastricht voorbereidingen voor de verdere preparatie en expositie van de vondst. Aangezien de schedel te groot is voor de grootste deur van het museum, worden nu de bouwtechnische mogelijkheden van een speciaal te bouwen bijgebouw of 'binnenhijsen-door-het-dak' geïnventariseerd. Het streven is, de prepareerwerkzaamheden in de loop van 2000 aan het publiek te kunnen presenteren. Naar verwachting zal het prepareer- en conserveerwerk nog geruime tijd in beslag nemen.



Champagne!