450 - 1000
Sint Servaaskerk

In de jaren tachtig van de vorige eeuw werd de Sint-Servaaskerk in Maastricht compleet gerestaureerd. Bij die gelegenheid werd er ook een archeologisch onderzoek uitgevoerd.
Onder de huidige kerkvloer werden de resten van kerkgebouwen en graven ontdekt. Ze dateren vooral uit de vroege Middeleeuwen, dat wil zeggen tussen 450 en 1000 na Christus. In die tijd werden mensen bijgezet in grafkuilen, grafkelders en sarcofagen. De sarcofagen waren vervaardigd in kalksteen uit Noord-Oost-Frankrijk en tufsteen uit de Eifel.

Eén tufstenen sarcofaag bleek nog helemaal intact te zijn. Hij bestond uit twee kist- en twee dekselgedeelten, die door middel van een loodstrip als het ware verzegeld waren. Na opening van de sarcofaag bleek er van het skelet heel weinig over te zijn gebleven. In eerste instantie leek de sarcofaag helemaal leeg. Toen de archeologen voorzichtig de dikke stoflaag op de bodem onderzochten, bleek dat diverse grafgiften nog op de oorspronkelijke plaats geconserveerd waren.
Toen duidelijk werd dat er weldegelijk voorwerpen in de sarcofaag verborgen lagen, werd besloten het hele pakket in één keer te lichten.
Na vrijlegging in het restauratielaboratorium kwamen de mooiste juwelen te voorschijn. Twee gouden mantelspelden illustreren de rijkdom van de overleden vrouw, die in de sarcofaag was begraven. Daarnaast waren gouden hangers, een zilveren haarspeld, een zilveren armband, een bronzen gesp, een zilveren halsketting en een halssnoer van gouden en glazen buisjes meegegeven aan de dode.
Een reconstructietekening van deze rijke dame laat zien hoe zij eruit gezien heeft, voordat zij in vol ornaat werd bijgezet in de zesde eeuw na Christus.